ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Θέλουμε "κάτι" από την Εκκλησία, αλλά όχι το Χριστό...




Ευχή (φωτο από εδώ) 

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου αναγνώστες, το έχουμε τονίσει και στο παρελθόν, ότι είναι το σώμα Του Χριστού παρατεινόμενο στους αιώνες. Όταν μιλούμε για Χριστό εννοούμε και την Εκκλησία Του και το αντίστροφο όπου και η Εκκλησία εκεί και ο Χριστός.
Μία άρρηκτη σωστική σχέση όπως τονίζεται στην προς Εφεσίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου, στη γνωστή μας περικοπή που αναγιγνώσκεται κατά την ιερουργία του Γάμου (προς Εφεσίους 5, 35-36): «…..ὁ Χριστὸς εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ αὐτός εἶναι σωτήρας τοῦ σώματος (τῆς Ἐκκλησίας). …. ὁ Χριστὸς ἀγάπησε τήν Ἐκκλησία καὶ θυσιάστηκε γι᾿ αὐτή, γιὰ νὰ τὴν ἁγιάσει, ἀφοῦ τὴν καθαρίσει μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα μὲ τὸν λόγο τῆς ἐπικλήσεως ποὺ τὸ συνοδεύει, καὶ στὴν συνέχεια νὰ τὴν στήσει στὸ πλευρό του σὰν νύμφη ἔνδοξη τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ ἔχει στίγμα ἢ κηλίδα ἢ κάτι τέτοιο, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἁγία καὶ ἄμεμπτη. .…τὴν τρέφει καὶ τήν περιθάλπει, ὅπως καὶ ὁ Κύριος τὴν Ἐκκλησία· γιατὶ εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ποὺ ἀποτελοῦμε τήν Ἐκκλησία, μέλη ἀπὸ τὸ σῶμα του, ἀπὸ τὴν σάρκα του καὶ ἀπὸ τὰ ὀστά του· ….Τὸ μυστήριο τοῦτο εἶναι μεγάλης σημασίας καὶ ἐγὼ τὸ παρομοιάζω (παραλληλίζω) μὲ τὸν δεσμὸ πού ἔχει ὁ Χριστός μὲ τὴν Ἐκκλησία.» 

Επομένως όταν μιλούμε για τον Χριστό πρακτικά στο σήμερα, εννοούμε το σώμα και το αίμα Του, κατά την μετοχή μας στη Θ. Λειτουργία και την Θ. Μετάληψη. Εννοούμε την μελέτη κατά την ανάγνωσή ή την ακρόαση των Θείων Λόγων Του, στο Ιερό Ευαγγέλιο και γενικότερα στην Αγία Γραφή. Εννοούμε την καλή γνώση και τήρηση των Θείων Του εντολών, με τις οποίες κάνουμε ζωή πνευματική, σύμφωνα με τις οντολογικές μας προδιαγραφές και είναι μια έμπρακτη ένδειξη αγάπης εκ μέρος μας, ότι όντως αγαπούμε και σεβόμαστε τον Θεό, υπακούοντας στο άγιο θέλημά Του.  Τέλος όταν μιλούμε για τον Χριστό, σημαίνει αυτή η αδιάλειπτη «επι-κοινωνία» και προσευχή μαζί Του, κάτι που για τους προχωρημένους υπερβαίνει σε ένταση και συχνότητα ακόμη και την εισπνοή και εκπνοή της απαραίτητης για την βιολογική ζωή μας, αναπνοής.

Όλα αυτά τα αναφέρουμε, γιατί δυστυχώς μεγάλη μερίδα των "πιστών" μας, δείχνει στη πράξη να μην τα συμμερίζονται και να τα ασπάζονται 100% αυτά. Προσπαθούν να κάνουν πνευματική ζωή, αλλά γρήγορα τα παρατούν και προσφεύγουν σε άλλες πιο επίγειες κατευθύνσεις, στρεφόμενοι να βρουν την λύση στις εγκόσμιες δομές του κόσμου, προσπαθώντας να μην άρουν τον προσωπικό τους Σταυρό και την "στενή" και "τεθλιμμένη". Έχουν την νοοτροπία του καταναλωτή που πηγαίνει στα σούπερ μάρκετ και διαλέγει από τα ράφια αυτά που του αρέσει, όχι όμως του γνήσιου πιστού, που συνειδητά ακολουθεί χωρίς προσθαφαιρέσεις αυτό που διδάσκει και προτείνει η Εκκλησία, στο σύνολό της.

Για να μη φαίνονται γενικά και θεωρητικά όλα τα παραπάνω, θα σας κάνουμε κοινωνούς με ένα πρόσφατο παράδειγμα από την εφημεριακή μας διακονίας, που είναι ενδεικτική και περιγραφική στα μέχρι τώρα λεγόμενά μας : Τελειώνοντας τη Θ. Λειτουργία με περίμενε μία κοπέλα και ένας νεαρός ζητώντας να με δουν ιδιαιτέρως και να μιλήσουμε. Η αλήθεια ήταν ότι είχα μια προγραμματισμένη υποχρέωση σε υπηρεσία και ήμουν λίγο βιαστικός, αλλά στη θέα του καθαρού βλέμματος των παιδιών, δεν μου άφησε περιθώρια αναβολής για άλλη στιγμή της υπόθεσής τους, οπότε  παραμερίσαμε σε ένα ιδιαίτερο μέρος στο προαύλιο του Ναού και μιλήσαμε. Μας είπαν ότι ήταν ζευγάρι, ο νεαρός μένει σε ένα ίδρυμα, δεν έχει τους γονείς του, ενώ η κοπέλα μένει στη περιοχή με τους γονείς της, οι οποίοι όμως δεν εγκρίνουν τη σχέση της με τον νεαρό. Το αίτημά τους ήταν ότι ήθελαν να τους βοηθήσουμε να νοικιάσουν ένα σπίτι για να μπορούν να μείνουν μαζί! 

Εκείνη την ώρα τους εξηγήσαμε για τα χαμηλά οικονομικά επίπεδα που έχει περιέλθει το φιλόπτωχο ταμείο μας, αλλά και το γεγονός ότι και χρήματα να είχαμε, δεν ήταν δυνατόν να συμβάλουμε σε μια αμαρτία, αφού η Εκκλησία είναι αντίθετη στη συμβίωση χωρίς γάμο και εναντίον των προγαμιαίων σχέσεων και με δεδομένη την πολεμική των γονέων της κοπέλας.

Εκείνη την ώρα που λέγαμε όλα αυτά και πήγαν να μας πουν τις αντιρρήσεις τους, έβγανε από το Ναό μας, ένας γνωστός επιχειρηματίας. Αμέσως ο νεαρός του απεύθυνε τον λόγο και αυτός ήρθε προς το μέρος μας, αφού μας χαιρέτισε δια χειραψίας και τους τρεις.
Από εκείνη την ώρα, σαν να γίναμε αόρατοι, σαν να μην υπήρχαμε, ο νεαρός άρχισε να εξιστορεί στον επιχειρηματία όλα αυτά που μας είχε πει και εμάς προηγουμένως...! Εμείς διακριτικά αποχωρήσαμε με ένα χαιρετισμό, χωρίς να μάθουμε την έκβαση της υπόθεσης τελικά. Αυτό όμως που μας έκανε εντύπωση, είναι το προφανές: Το ζευγάρι ήρθε στην Εκκλησία όχι για να λάβει στη ζωή τους από πού λέει η Εκκλησία, ήθελε απλά να γίνουμε χορηγοί στα θέλω τους και μάλιστα τα εμπαθή. Ήθελαν να ευεργετηθούν από την φιλανθρωπία της Εκκλησίας και λάβουν χρήματα, όχι όμως την ζωή που αυτή ευαγγελίζεται και να ακολουθήσουν την ζωή που αυτή ευλογεί. Όταν λοιπόν είδαν ότι μάλλον δεν θα βοηθηθούν από την Εκκλησία, αλλά έχουν πιθανότητα μεγαλύτερη από τον επιχειρηματία, αμέσως και στράφηκαν προς αυτόν με ελαφριά την καρδιά.

Αυτά αδελφοί μου για να αντιληφθούμε πάντα την επίκαιρη και διαχρονική ρύση του μακαριστού Ιερέως π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου : «Δεν ανησυχώ ότι θα αδειάσουν οι Εκκλησίες, ανησυχώ με τι πιστούς θα γεμίσουν…»! Γιατί αυτές τις συμπεριφορές δεν την συναντάς μόνο από νεαρά ζευγαράκια, τα συναντάμε δυστυχώς και από κληρικούς και λαϊκούς παντός βαθμού και ηλικίας, που ο κάθε ένας δεν βάζει και δεν αναρωτιέται «Τι θέλει ο Χριστός από εμένα…;», αλλά πάντα αντιστρέφουν και λένε «Τι θέλω εγώ από τον Χριστό…;», άσχετα αν αυτή η θέληση είναι αντίθετη από την διδασκαλία του Κυρίου και της παραδόσεως της Εκκλησίας.  Ο Σκοπός τους συνειδητά ή ασυνείδητα είναι ο Θεός να μπει στα "καλούπια" μας και όχι εμείς "στα καλούπια" Του Θεού. Ας ζητούμε λοιπόν αδελφοί μου την Βασιλεία των Ουρανών, τον ίδιο τον Χριστό μας και όλα τα άλλα θα προστεθούν και όχι όλα τα άλλα, αλλά να λείπει από αυτά ο Χριστός! Τότε πραγματικά δεν θα έχουμε τίποτα…!

Δείτε επίσης, αν θέλετε:

Το φαινόμενο της αθεΐας στη σύγχρονη Ελλάδα – Μια προσέγγιση 
δίψα Θεού (ενότητα)
Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;
Αθήνα, πόλη των αγίων!...
Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός
Πατερική Θεολογία - βιβλίο του π. Ι. Ρωμανίδη, του σημαντικότερου Έλληνα θεολόγου του 20ού αιώνα
Η Ορθοδοξία ως δρόμος θεραπείας της ψυχής και τελειοποίησης του ανθρώπου

 
Ελεωνόρα Ζουγανέλη, "Έλα!" - Σαν προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου... 
ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!
 
ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ
"Πες του Χριστούλη να με δεχτεί...", και ξεψύχησε
O Εσταυρωμένος του μπαρ
  
Ο «χριστιανός» της Μεγάλης Πέμπτης
Σεξ στην εφηβεία 
Η 17χρονη Δήμητρα δεν έκανε έκτρωση
Δωρεάν πορνεία, αγάπη και αγιότητα (με πολλά links)
Έρωτας, σεξ, γάμος και μοναχισμός
Η αμαρτία (χωρίς ηθικισμούς)
Το παιδί με τον κατάλογο των αμαρτιών, που του είχαν γράψει άλλοι...

Ηθικισμός στην Ορθοδοξία; Όχι, ευχαριστώ!

Ενότητα περί γάμου 

Dormition of Theotokos, st Germanos (Herman) of Constantinople & the Orthodox Church of Africa...

 
THE FALLING ASLEEP OF OUR MOTHER IN HEAVEN – THE DORMITION OF MARY, THE THEOTOKOS - THE PANAYIA (August 15th)


Orthodox Metropolis of Zambia and Malawi

Orthodox Christian Initiative for Africa


The feast of the Dormition or Falling-asleep of the Theotokos is celebrated on the fifteenth of August, preceded by a two-week fast. This feast, which is also sometimes called the Assumption, commemorates the death, resurrection and glorification of Christ’s mother. It proclaims that Mary has been “assumed” by God into the heavenly kingdom of Christ in the fullness of her spiritual and bodily existence.
As with the nativity of the Virgin and the feast of her entrance to the temple, there are no biblical or historical sources for this feast. The Tradition of the Church is that Mary died as all people die, not “voluntarily” as her Son, but by the necessity of her mortal human nature which is indivisibly bound up with the corruption of this world.

THE MOST PURE HUMAN BEING OF THE PAST, PRESENT AND FUTURE

The Orthodox Church teaches that Mary is without personal sins. In the Gospel of the feast, however, in the liturgical services and in the Dormition icon, the Church proclaims as well that Mary truly needed to be saved by Christ as all human persons are saved from the trials, sufferings and death of this world; and that having truly died, she was raised up by her Son as the Mother of Life and participates already in the eternal life of paradise which is prepared and promised to all who “hear the word of God and keep it” (Lk11.27–28).

APOLYTIKION
 

“In giving birth, you preserved your virginity. In falling asleep you did not forsake the world, O Theotokos. You were translated to life, O Mother of Life, and by your prayers, you deliver our souls from death.”

KONTAKION
 

“Neither the tomb, nor death, could hold the Theotokos, who is constant in prayer and our firm hope in her intercessions. For being the Mother of Life, she was translated to life, by the One who dwelt in her virginal womb.”
 
THE HEIRMOS 
 
“In you the laws of nature are defeated, O undefiled Virgin pure. In virginity childbirth was accomplished, and death introduces life. You, after bearing, are virgin, and after dying are living. Mother of God, ever save your inheritance.”



Patriarch of Alexandria & all Africa Theodoros with icon of Theotokos, feast of the Dormition of Theotokos in the Orthodox Church of Alexandria (more here)

EXTRAORDINARY EVENTS AT HER FALLING ASLEEP

The Holy Scriptures tell us that when our Lord was dying on the Cross, He saw His mother and His disciple John and said to the Virgin Mary, "Woman, behold your son!" and to John, "Behold your mother!" (John 19:25-27). From that hour, the Apostle took care of the Theotokos in his own home.
Along with the biblical reference in Acts 1:14 that confirms that the Virgin Mary was with the Holy Apostles on the day of Pentecost, the tradition of the Church holds that she remained in the home of the Apostle John in Jerusalem, continuing a ministry in word and deed.
At the time of her death, the disciples of our Lord who were preaching throughout the world returned to Jerusalem to see the Theotokos. Except for the Apostle Thomas, all of them including the Apostle Paul were gathered together at her bedside. At the moment of her death, Jesus Christ himself descended and carried her soul into heaven.
Following her repose, the body of the Theotokos was taken in procession and laid in a tomb near the Garden of Gethsemane. When the Apostle Thomas arrived three days after her repose and desired to see her body, the tomb was found to be empty. The bodily assumption of the Theotokos was confirmed by the message of an angel and by her appearance to the Apostles.
The Services of the Feast repeat the main theme, that the Mother of Life has “passed over into the heavenly joy, into the divine gladness and unending delight” of the Kingdom of her Son (Vesperal hymn). The Old Testament readings, as well as the Gospel readings for the Vigil and the Divine Liturgy, are exactly the same as those for the Feast of the Virgin’s Nativity and her Entrance into the Temple. Thus, at the Vigil we again hear Mary say: “My soul magnifies the Lord and my Spirit rejoices in God my Saviour” (Lk 1.47). At the Divine Liturgy we hear the Letter to the Philippians where Saint Paul speaks of the self-emptying of Christ who condescends to human servitude and ignoble death in order to be “highly exalted by God his Father” (Phil 2.5–11). And once again we hear in the Gospel that Mary’s blessedness belongs to all who “hear the word of God and keep it” (Lk. 11.27–28).

WE ARE ALSO BLESSED BY EMULATING THE PANAYIA’S EXAMPLE

Feast of the Dormition of Theotokos 2017 in Alexandria (here)
 
Thus, the Feast of the Dormition of the Theotokos is the celebration of the fact that all men are “highly exalted” in the blessedness of the victorious Christ, and that this high exaltation has already been accomplished in Mary the Theotokos. The Feast of the Dormition is the sign, the guarantee, and the celebration that Mary’s fate is, the destiny of all those of “low estate” whose souls magnify the Lord, whose spirits rejoice in God the Saviour, whose lives are totally dedicated to hearing and keeping the Word of God which is given to men in Mary’s child, the Saviour and Redeemer of the world.
Finally it must be stressed that, in all of the Feasts of the Virgin Mother of God in the Church, the Orthodox Christians celebrate facts of their own lives in Christ and the Holy Spirit. What happens to Mary happens to all who imitate her holy life of humility, obedience, and love. With her, all people will be “blessed” to be “more honourable than the cherubim and beyond compare more glorious than the seraphim” if they follow her example. All will have Christ born in them by the Holy Spirit. All will become temples of the living God. All will share in the eternal life of His Kingdom who live the life that Mary lived.
In this sense everything that is praised and glorified in Mary is a sign of what is offered to all persons in the life of the Church. It is for this reason that Mary, with the divine child Jesus within her, is called in the Orthodox Tradition the Image of the Church. For the assembly of the saved is those in whom Christ dwells.

MOST HOLY THEOTOKOS, SAVE US THROUGH YOUR INTERCESSIONS TO CHRIST, OUR LORD...
 
Excerpt from the homily on the Dormition of the Theotokos by St. Germanos of Constantinople



“It is time, my Mother,” says the Lord, “to take you to myself. Just as you have filled the earth and all who dwell in it with joy, O you who enjoy such grace, come, and make the heavens joyful once again. Make my Father’s dwelling-place radiant; be a spiritual guide for the souls of the saints. For when they see your glorious passage here to my side, escorted by angels, they will be convinced in their faith that their own place, too, through you, will be to dwell here in my light. Come, then, in exultation; rejoice now, as you rejoiced at the angel’s greeting. In every way you now have the dignity of your title, ‘full of grace.’ As when you were about to conceive me you were invited to rejoice, so rejoice again in my desire to take you to myself. Do not be disturbed at leaving behind the corruptible world, with all its desires. Forget about its power of corruption. For you will not leave those who live in the world bereft of your protection; but just as I, who am not of the world, watch over those who live in it and take care of them, so your patronage will not be taken away from those who live in the world, until its consummation.
   
St Germanos (Herman) of Constantinople, the heroic patriarch, from here 

“The extravagant demands of the flesh will no longer disturb you. You are ascending to a fuller life, to joyful rest, to unconquerable peace, to an existence untroubled by cares, to delights free of passion, to permanent freedom from distraction, to unending enjoyment, to a light that never fades, to a day without evening—to me, the creator of all that is, including you. Where I am, there is eternal life, incomparable joy, a dwelling-place without parallel, an indestructible city. Where I am, then, you will be also: a mother inseparably one with her undivided Son. Where God is, there is all goodness of heart, all delight, all brilliance. No one who knows my glory wants to abandon it. No one who comes to my rest seeks again the things of the corruptible world. Ask Peter if there was any comparison or likeness between the world and Mount Tabor, when he gazed for a short time on my glory. “When you lived in the world of corruptible things, I revealed my power to you in visions; now that you are passing from that life, I will show myself to you face to face. Give the earth what belongs to it, without anxiety. Your body belongs to me, and since the ends of the earth are in my hand, no one can take anything from me. Entrust your body to me, just as I placed my divinity trustingly in your womb. Your soul, full of divine power, will see the glory of my Father. You immaculate body will see the glory of his only Son. Your pure spirit will see the glory of the all-holy Spirit.
 

 
Feast of Dormition in Bujumbura Burundi 2017 (more here)

“Death shall make no boast at your expense, for you have given birth to life. You are my vessel; the mortal cracks caused by the fall shall not break you apart. The overshadowing gloom shall not rob you of sight. Come eagerly to the one whom you brought into the world. I want to make you happy, as a son should do—to pay you the pension due a mother’s womb, to recompense you for feeding my milk, to reward you for your nurture, to give your maternal love its full return. You begot me, Mother, as your only Son; now make the choice to come and live with me, for I know your heart is not divided by love for anther child. I revealed you as my virgin mother; now I will make you a mother who rejoices in her Son. I will show the world now to be your debtor, and when you come to me I will glorify your name still more. I shall build you into the wall of the universe, into a bridge for those who are awash in the waves, an ark of salvation, a staff for the disabled, an advocate for sinners, a ladder to heaven strong enough to bear the weight of all humanity as it climbs. “Come, then, with joy! Open up Paradise, which your ancestor Eve, your natural sister, had locked. Enter into the joy of your Son. Let go of the Jerusalem that is below, and hasten up to the heavenly city; for the Jerusalem below, ‘lamentation will soon be multiplied,’ as Scripture has it, ‘like the lamentation for the pomegranate grove cut down in the plain’ (Zach 12:11 [LXX]). Lie down to rest, if only in appearance, in Gethsemane, the place of your tomb. I will not leave you alone there for long. I will come to you very quickly, when you have been buried in the sepulchre—not to dwell in you again by being conceived, as I once was, but rather to take you now to dwell with me. Rest your body confidently in Gethsemane, as once I rested my knees there in human prayer, before my passion. I gave you an image of your own death, bending on that very ground the knees I took from your body. As I came forth willingly, then, after that prostration, to a death on the cross that was the source of life, you, too, will pass immediately into life when your remains have been laid in the earth. “Behold, my disciples are coming to receive you; they, my spiritual sons who are filled with my light, will bury you in all reverence and piety. I have bestowed on them the grace of adoption as sons, as you yourself can testify (see Jn 19:26f). Se when you are laid by them in the tomb, consider that it is my hands which are caring for you; for it is not fitting that'd you should be laird to rest by anyone else but my apostles, in whom the Holy Spirit makes his home and who represent my own person. Only they can do honor to your passing, O all-immaculate one!”
 
Most-holy Theotokos save us!

 Feast of the Dormition of Theotokos 2017 in Bunia, Democratic Republic of the Congo (more here)

See also

Orthodox Zambia
Orthodox Malawi
The Orthodox Church in Zambia & Malawi (Orthodox Archdiocese of Zambia and Malawi)
 

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Άγιο Μανδήλιο και Σινδόνη του Τορίνο

 
Μήπως είναι το ίδιο αντικείμενο;
 
16 Αυγούστου: ανάμνηση της μεταφοράς της αχειροποίητης εικόνας του Κυρίου, δηλ. του ιερού Μανδηλίου, από την Έδεσσα της Συρίας στην ΚΠολη.

Για τη σχέση του με τη Σινδόνη του Τορίνο, κλικ εδώ!

Άγιοι στις 16, 17 & 18 Αυγούστου...


Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

About the Dormition of the Theotokos, in five languages

Για τις φωτιές (Αύγουστος 2017)



Κάποιοι καίνε τη χώρα μας: Πάνω από 90 πυρκαγιές μέσα σε μία ημέρα. Όχι μόνο φέτος, αλλά από τότε που ήμουν παιδί... Εμείς ευχόμαστε να ΜΗΝ τους κάψει ο Θεός και, αδύναμοι να βοηθήσουμε αλλιώς, απευθύνουμε έκκληση στον Ιησού Χριστό, στην Παναγία μας, που γιορτάζει, και στους αγίους μας, να συντρέξουν εκείνοι.
Δημοσιεύουμε, ως ικεσία σε όλα αυτά τα ιερά πρόσωπα, τα μεγαλυνάρια για τις πυρκαγιές που συνέταξε ο πρώην ροκ τραγουδιστής, αδελφός μας Ιωάννης Τσιλιμιγκάκης και δημοσιεύονται εδώ (είναι στο τέλος της ανάρτησης).
 
Πυρκαγιές

Κύριε τῶν ζώντων καὶ τῶν νεκρῶν, πάντων τῶν ἁγίων, τῶν καέντων ὑπ’ ἀσεβῶν, ταῖς σοὶ εὐπροσδέκτοις, πρεσβείαις διαπύροις, τὴν γῆν σου ἐκ τῆς λύμης, πυρὸς διάσωσον.

Ἅγιοι πρεσβεύσατε ἐκτενῶς, οἱ πυρὶ βληθέντες, καὶ ἀπάραντες πρὸς Χριστόν, 
ὑπὲρ οἰκουμένης, δεινῶς μαστιζομένης, πυρὶ τῷ ἀναφθέντι, ἐχθρῷ ἀλάστορι.

Σῶσον ἐκ τῆς μάστιγος τοῦ πυρός, γῆν τὴν ἑλληνίδα, ὁ δροσίσας ἐν τῷ πυρί, 
τῆς ἐν Βαβυλῶνι, καμίνου θεῖε Λόγε, τῶν παίδων τὴν τριάδα, ὡς Παντοδύναμος.

Φύλαττε τὰ δάση καὶ τοὺς βουνούς, τὰς καλλιεργείας, καὶ οἰκίας πάντων ἡμῶν, 
ἀπὸ ὀλεθρίου, πυρὸς καὶ διατήρει, ἵνα σε προσκυνῶμεν, Θεὲ καὶ Κύριε.

Τὴν ἐξ ἀμετρήτων ἁμαρτιῶν, γένους τοῦ βροτείου, γῆν πυρέσσουσαν Ἰησοῦ, 
ἴδε μετ’ εὐνοίας, καὶ πᾶσαν οἰκουμένην, πυρὶ τὴν κεκαυμένην, Σῶτερ καινούργησον.

 
Εικ. από εδώ

Πάντας τοὺς θανόντας ἐν τῷ πυρί, ἐμπρησμῶν δολίων, πολυεύσπλαγχνε Ἰησοῦ, 
μὴ καταδικάσῃς, εἰς πῦρ τὸ αἰωνίζον, ἀλλὰ αὐτοῖς παράσχου, ζωὴν τὴν ἄληκτον.

Πνεῦμα τὸ πανάγιον καὶ εὐθές, τὸ πυρὸς ἐν εἴδει, ἀποστόλοις καταπεμφθέν, 
δρόσισον τὴν γῆν σου, ὅτι ἐκαυματίσθη, βροτῶν ἁμαρτανόντων, ἀτόποις πράξεσι.
 
Παῖδας τρισαρίθμους τοὺς εὐαγεῖς, ὁ τὸ πάλαι σώσας, ἐν καμίνῳ χαλδαϊκῇ, 
Κύριε νῦν φεῖσαι,τῆς γῆς ἐμπιμπραμένης, ὑπὸ ἀνθρωποκτόνου, ὀργάνων ὄφεως.

Ξύλα καρποφόρα ἀπὸ πυρός, ἐλαίας ἀμπέλους, οἷς παρέχεις ἡμῖν τροφήν,
τήρησον Παντάναξ, καρποὺς αὐτῶν πληθύνων, εἰς ἔπαινον καὶ δόξαν, τοῦ σοῦ ὀνόματος.




Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἐκ πυρὸς ὀλεθρίου τὸν κόσμον φύλαξον, ὁ διασώσας τὸ πάλαι ἐκ τῆς καμίνου πυρός, τὴν τριάδα τῶν δικαίων Λόγε παίδων σου,
ὅτι δολίως ἐν τῇ γῇ, ὁλοκαύτωμα δεινόν, τὰ ὄργανα τοῦ Βελίαρ, μελετῶσιν ἐν ταῖς καρδίαις, τοῦ ἀπολέσαι ἐν αὐτῇ τὴν ζωήν.



Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Οι γιορτές της Παναγίας μέσα στο έτος (& τα Εγκώμιά της)



Θ.Ι.Ρ. - Ευχή (το βίντεο από SteveTheMacedonian)

Οι άγιοι διδάσκαλοι του χριστιανισμού, που καθιέρωσαν τις γιορτές και τις νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως ένα δρόμο που οδηγεί τον άνθρωπο στο Φως του Χριστού, γέμισαν πολύ σοφά το έτος με γιορτές του Χριστού, της Παναγίας και των αγίων, για να ευλογείται κάθε μέρα και κάθε δραστηριότητα της ζωής των χριστιανών.
Έτσι, δεν υπάρχει καμία μέρα μέσα στο χρόνο που να μη γιορτάζονται άγιοι ή κάποια σημαντικά γεγονότα από τη ζωή του Ιησού Χριστού και της Θεοτόκου, δηλ. της Παναγίας.
Συγκεκριμένα, οι εορτές της Παναγίας προχωρούν με μια θαυμαστή συνέχεια, καθώς προχωρεί και το έτος. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, ως πρώτο μήνα του έτους έχει διατηρήσει το Σεπτέμβριο, όπως και τα σχολεία. Την 1η Σεπτεμβρίου στις εκκλησίες μας γίνεται η θεία λειτουργία με ευχές (προσευχές) και τροπάρια πρωτοχρονιάς. Μάλιστα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στην Κωνσταντινούπολη (στο οποίο υπάγεται και η Εκκλησία της Κρήτης), έχει ανακηρύξει αυτή την ημέρα ως ημέρα προσευχής για τη διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος.

Την 1η Σεπτεμβρίου έχουμε και γιορτή της Παναγίας, τη λεγόμενη «Παναγία πρωτοσεπτεμβριανή», και υπάρχει ναός αφιερωμένος σε αυτήν λίγα χιλιόμετρα δυτικά του Ρεθύμνου (του τόπου κατοικίας μου), στην περιοχή του Πετρέ. Επίσημα η εορτή είναι η ανάμνηση θαύματος της Θεοτόκου στη μονή των Μιασηνών, από την οποία μια ιστορική και θαυματουργή εικόνα της ρίχτηκε στη λίμνη Ζαγουρού, για να μην την καταστρέψουν οι εικονομάχοι (τον 8ο ή 9ο αιώνα μ.Χ., δηλ. ανάμεσα στα έτη 726 – 843 μ.Χ.), και μετά από χρόνια βγήκε από τα νερά της λίμνης με θαυματουργικό τρόπο, χωρίς να έχει πάθει το παραμικρό.
Μόλις 7 μέρες μετά την 1η Σεπτεμβρίου, δηλαδή τον 1ο μήνα του εκκλησιαστικού έτους, έχουμε την 1η μεγάλη γιορτή της Παναγίας, το Γενέσιό της (την εορτή της γέννησής της), στις 8 Σεπτεμβρίου. Η εορτή αυτή στο Γέρμα Καστοριάς ονομάζεται «γιορτή της Σταφυλοπαναγιάς», τότε κόβονται τα πρώτα ώριμα σταφύλια και υπάρχει σχετική εικόνα με τη Θεοτόκο βρεφοκρατούσα να κρατάει και ένα σταφύλι. Δείτε, παρακαλώ, εδώ.


Η Εκκλησία, πρέπει να πούμε, γιορτάζει γενέθλια μόνο τριών προσώπων: του Ιησού Χριστού (25 Δεκεμβρίου, δηλαδή τα Χριστούγεννα), της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου) και του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (24 Ιουλίου). Αυτά τα τρία γενέθλια οδηγούν στην ανάσταση του Χριστού και, κατ’ επέκτασιν, στην ανάσταση όλων μας, που θα γίνει με τη δευτέρα παρουσία του Χριστού. Οι υπόλοιποι άνθρωποι κανονικά δεν εορτάζουμε τα γενέθλιά μας (τα οποία ουσιαστικά, καθώς προχωρεί η ηλικία μας, φέρνουν πιο κοντά τη στιγμή του θανάτου μας), αλλά τον άγιο του ονόματός μας, η γιορτή του οποίου μας συνδέει με τον Ιησού Χριστό, την πηγή της αιώνιας ζωής. Η γιορτή των γενεθλίων, που έχει γίνει στην εποχή μας τόσο ισχυρή, ώστε σχεδόν ξεχνάμε τη γιορτή του αγίου μας, καθιερώθηκε αρχικά στη δυτική Ευρώπη, εκεί όπου κυριαρχεί ο προτεσταντισμός (μια μορφή του χριστιανισμού που δημιουργήθηκε στη Γερμανία μετά το 1500 ως αντίδραση στο ρωμαιοκαθολικισμό). Οι προτεστάντες δεν εορτάζουν τους αγίους, οπότε καθιέρωσαν ένα άλλο είδος γιορτής (τα γενέθλια) για να μη μείνει η ζωή τους χωρίς γιορτές.

Προχωρώντας το έτος, φτάνουμε στο Νοέμβριο, όπου γιορτάζουμε τη 2η μεγάλη γιορτή της Παναγίας, τα Εισόδια (21 Νοεμβρίου). Είναι η αφιέρωση της Παναγίας στο Ναό του Σολομώντα, στα Ιεροσόλυμα, όπως είχαν υποσχεθεί οι γονείς της (οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα), όλα τα χρόνια που προσεύχονταν στο Θεό να τους στείλει ένα παιδί. Στα Εισόδια η Παναγία είναι τριών ετών. Γι’ αυτό στην Κρήτη και σε λίγες ακόμη περιοχές έχει δημιουργηθεί ένα έθιμο, σύμφωνα με το οποίο την εορτή των Εισοδίων γιορτάζουν οι ανύπανδρες κοπέλες με το όνομα Μαρία, οι οποίες κατά τεκμήριο είναι μικρές σε ηλικία, όπως ήταν η Παναγία όταν εισήλθε στο Ναό, όπου έζησε, προστατευόμενη των ιερών και των αγγέλων, περίπου δέκα χρόνια.

Η επόμενη μεγάλη γιορτή της Παναγίας έρχεται στη συνέχεια. Είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, στις 25 Μαρτίου, η γιορτή της επίσκεψης του αρχαγγέλου Γαβριήλ στην Παναγία, όταν της ανακοίνωσε ότι ο Θεός την επέλεξε για να κυοφορήσει και να γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου, τον Ιησού Χριστό.

Η Παναγία πρέπει να ήταν περίπου 15 ετών τότε, σε ηλικία γάμου για την εποχή της. Οι άγιοι γονείς της είχαν κοιμηθεί από χρόνια και οι ιερείς του Ναού, για να την προστατεύσουν, την είχαν αρραβωνιάσει με έναν άνδρα αρκετά μεγαλύτερό της, τον άγιο και δίκαιο Ιωσήφ, ο οποίος, όπως γνωρίζουμε, αν και την παντρεύτηκε σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο, όμως ποτέ δεν έγινε αληθινός σύζυγός της, γι’ αυτό και έμεινε στην Ιστορία ως άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ (=αρραβωνιαστικός).

Την ιστορία του Ευαγγελισμού (η λέξη σημαίνει «αναγγελία καλής είδησης») τη διηγείται το κατά Λουκαν Ευαγγέλιο. Εκεί διαβάζουμε ότι ο αρχάγγελος μίλησε στην Παναγία, αλλά δεν της έδωσε κρίνο, όπως νομίζει ο πολύς κόσμος. Ο μύθος για τον κρίνο πέρασε στην ιστορία του Ευαγγελισμού από τους ζωγράφους της δυτικής Ευρώπης, την εποχή της Αναγέννησης, από το 15ο αιώνα και μετά, οι οποίοι ζωγράφιζαν από τη φαντασία τους τον άγγελο να κρατάει ένα λευκό κρίνο.

"Ν": Στις ορθόδοξες εικόνες ο άγγελος κρατάει το "κηρύκειο", δηλ. το ραβδί που δηλώνει ότι είναι αγγελιαφόρος (=άγγελος). Αυτό μετατράπηκε σε κρίνο από τη δυτική ζωγραφική.

Όμως πρέπει να πούμε ότι συνήθως ασχολούμαστε με την Παναγία ολόκληρο το Μάρτιο ή τον μισό Μάρτη και τον μισό Απρίλη, επειδή συμπίπτει με τη Μεγάλη Σαρακοστή και κάθε Παρασκευή στις εκκλησίες μας ψάλλουμε προς τιμήν της Παναγίας τους Χαιρετισμούς, το υπέροχο εκείνο ποιητικό και μουσικό έργο της βυζαντινής εποχής, που ο λαός μας δικαιολογημένα το θαυμάζει και το υπεραγαπά και πολλοί χριστιανοί το ξέρουν απ’ έξω και το λένε, ως προσευχή, κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν, όλο το χρόνο…

Η τέταρτη μεγάλη γιορτή της Παναγίας (που κλείνει τον κύκλο της επίγειας ζωής της και της αύξησης της ηλικίας της) έρχεται τον τελευταίο μήνα του εκκλησιαστικού έτους, τον Αύγουστο. Είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου (15 Αυγούστου), για την οποία οι ορθόδοξοι χριστιανοί όλων των λαών προετοιμάζονται με τη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου (οι πρώτες 5 μέρες νηστεύονται και προς τιμήν της εορτής της Μεταμόρφωσης του Χριστού, 6 Αυγούστου, κατά την οποία τρώγεται ψάρι, αλλά ευλογούνται στην εκκλησία και μοιράζονται στο λαό και τα πρώτα ώριμα σταφύλια της χρονιάς), καθώς και με τις υπέροχες Παρακλήσεις προς την Παναγία, που ψάλλονται στις εκκλησίες μας κάθε απόγευμα, εκτός Σαββάτου, μέχρι την παραμονή της εορτής της.

Ο εορτασμός της Κοίμησης της Θεοτόκου ολοκληρώνεται στις 23 Αυγούστου («απόδοση της Κοιμήσεως»), ημέρα που ο λαός μας την ονομάζει «τα εννιάμερα της Παναγίας», την έχει μετατρέψει σε ξεχωριστή εορτή και υπάρχουν εκκλησίες αφιερωμένες ειδικά σε αυτήν. Εξάλλου, η εορτή της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας (24 Σεπτεμβρίου), που εορτάζεται η εύρεση της εικόνας της Παναγίας μέσα σε μια μυρτιά στο νησί Κήθυρα και τα πολλά θαύματά της, από το λαό θεωρείται ως «τα σαράντα της Παναγίας», αφού είναι 40 μέρες μετά την Κοίμηση. Έτσι, ο λαός μας έχει κάνει την Παναγία ακόμη πιο δική του, την κηδεύει και τη μνημονεύει μέσα στην καρδιά του όπως κάθε χριστιανός τη μητέρα του. Αυτός είναι και ο λόγος που την Παναγία τη γιορτάζουμε τόσο πολύ, ότι, με το να γίνει η Μητέρα του Χριστού, που είναι ο Μεγάλος Αδελφός μας ενώπιον του Θεού (αφού κάθε χριστιανός μπορεί να ενωθεί με το Θεό, μέσω του Χριστού, και να γίνει γιος του Θεού), η Παναγία γίνεται Μητέρα όλων μας. Τα αναρίθμητα θαύματα και οι εμφανίσεις της, άλλωστε, σε όλες τις εποχές, φανερώνουν πως αγαπά τους ανθρώπους ακριβώς σαν Μητέρα μας.

Ο Αύγουστος, εξάλλου, ο «μήνας της Παναγίας», κλείνει με την εορτή της Τιμίας Ζώνης, στις 31 Αυγούστου, δηλαδή της ζώνης της Παναγίας, που η ίδια η Θεοτόκος παρέδωσε στον άγιο απόστολο Θωμά τρεις ημέρες μετά την Κοίμησή της. Το πολύτιμο και θαυματουργό αυτό κειμήλιο, μετά από πολλές περιπέτειες, παραδόθηκε πριν από αιώνες στην ιερά μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα.
Υπάρχουν κι άλλες εορτές της Παναγίας, δευτερεύουσες. Αυτές είναι οι κυριότερες, που γεμίζουν το χρόνο και τη ζωή μας με την ευλογία της.

Δείτε επίσης: Άγιοι στις 14 Αυγούστου



Προεόρτια της κοιμήσεως της Θεοτόκου
Προφήτης Μιχαίας

Άγιος Ταρσίζιος, το παιδί που μαρτύρησε (και αγίασε) προστατεύοντας τη Θεία Μετάληψη!
Άγιος Μάρκελλος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Απαμείας
Άγιος Συμεών ο Τραπεζούντιος, ο χρυσοχόος
Ανακομιδή Τιμίου Σταυρού στο Παλάτι
Άγιος Ουρσίκιος
Άγιος Λούκιος ο στρατιώτης
Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου Θεοδοσίου ηγουμένου του Σπηλαίου


Ας γλυκάνουμε το νου και την καρδιά μας, μιλώντας για (και με) την Παναγία μας...
Ένα δώρο στον εαυτό σου... με αφορμή το Δεκαπενταύγουστο!... 
Η Παναγία των Ελλήνων! (αφιέρωμα)
Σύντομη βιογραφία της Παναγίας
Ορθόδοξες Παναγίες απ' όλο τον κόσμο
Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας ανά τους αιώνες 
 
Τα Εγκώμια της Παναγίας, από το διαδικτυακό κανάλι (ΥΤ) του κ. ΙΩΑΝΝΗ ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΠΟΥΛΟΥ